Marianne Thieme als enige scherp en vernieuwend

De algemene politieke beschouwingen 2016. Saaie lange debatten, interrupties voor eigen belang, start van de verkiezingen, herhaling van stokpaardjes, vergroten van afstand, kop in het zand steken. Of toch meer dan dat? Ik ben aangenaam verrast door Marianne Thieme, de fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren. Ik blijf die naam (die van de partij bedoel ik) maar niets vinden en het stoot me een beetje af. De niet aflatende strijd voor dierenrechten steun ik overigens voor de volle 100 procent! Wat was die Marianne goed de afgelopen week. Scherp in het debat met premier Rutte. Zij durfde het aan om thema’s als CETA en TTIP te berde te brengen en de vinger op de zere plek te leggen; Rutte ging ervan stotteren en de kritiek met zijn bekende humor en vaardigheid omzeilen. Marianne sprak ook over het universele basisinkomen en wederom was ze erg goed en legde zij de problematiek welbespraakt bloot met een goed onderbouwd verhaal. En de opstelling van het kabinet rond het Oekraïne-referendum? Marianne was weer duidelijk, hard en scherp. Marianne Thieme was van alle politici de enige die echt aan de kaak wist te stellen wat er mis is in onze politiek. Namelijk dat we niet moeten pikken dat grote kapitalistische bedrijven de baas worden over onze regels. Dat we niet moeten pikken dat onze aarde en ons voedsel worden kapot gemaakt voor geldelijk gewin. Dat we echt sociaal moeten zijn en niet alleen vanuit een gedachte van vrijgevigheid. Dat het tijd is om anders te gaan denken en doen en dat we niet blijven ronddraaien in het bekende economische cirkeltje. Die Marianne Thieme en die partij … nou vooruit dan, die Partij voor de Dieren, hebben mijn sympathie gewonnen en ik ga ze de komende maanden maar eens goed volgen.

Geplaatst in Duurzaamheid, Leiderschap, Politiek en maatschappij.